“Fairy Ring” Jessica Green Day in Istanbul 2010

“The Head Project, anonim kalmayı tercih eden Headguy’ın internet üzerinden tek başına yürüttüğü “kolektif” bir çalışma. Yaratıcılık, algı ve sosyal davranış biçimleri üzerine devam eden bir proje olan The Head Project’de, fotoğraf, video gibi araçlarla, hareketsiz bir objenin ulaştığı kişilerle olan ilişkisi kayıt altına alınıyor. Bu çalışmalar projenin [...]]]>

“Fairy Ring” Jessica Green Day in Istanbul 2010

“The Head Project, anonim kalmayı tercih eden Headguy’ın internet üzerinden tek başına yürüttüğü “kolektif” bir çalışma. Yaratıcılık, algı ve sosyal davranış biçimleri üzerine devam eden bir proje olan The Head Project’de, fotoğraf, video gibi araçlarla, hareketsiz bir objenin ulaştığı kişilerle olan ilişkisi kayıt altına alınıyor. Bu çalışmalar projenin -şu sıralar yenilenmekte olan- web sitesinde arşivleniyor. Yaratıcılığı -ya da isteyene daha sade bir şekilde sadece “güne neşe katmayı”- tetikleyen projede, küresel anlamda kişilerin birbirleri ile bağlantıya geçmesi de hedefleniyor.  Bu yönleriyle aklı başında bir proje gibi görünse de “The Head Project”, Headguy’ın dediği gibi oldukça da “saçma”, bize göre ise “absürd”. (Bkn: Absürd ile saçma arasındaki 7 fark!)

Jessica şehre ilk geldiğinde oldukça yabancılık çekti açıkçası. Misafir olduğu Futuristika! ”ana merkez binası”nın pencereli bir köşesinde, günlerce miskin miskin oturup sokaktan akıp giden hayatı seyretti. Sokaktaki cinnet ile pek de iç açıcı olamayan bu vakitler, neyse ki bilumum kedi, köpek, martı, karga, kumru, serçe komşuluğunda şenlendi, neşelendi.

Jessica’yı Futuristika! ekibinden ilk misafir eden Peri Kazancı oldu!

Anadolu yakasından Avrupa yakasına çıktığı yolculukta Peri’nin merceğinde İstanbul’un o günlerdeki puslu havasını soludu Jessica… Yeşilköy bahçelerinde yuvarlandı, Galata’da ikindileri karşıladı. Döndüğünde yorgun ama mutluydu.”

Futuristika.org‘tan alıntıdır.

Sevgili hayat arkadaşım Peri’nin emeğine sağlık…

Canon reklam filmi muhteşem olmuş…

İzlerken aklıma eskiye nazaran gün geçtikçe ne kadar çok fotoğraf çekildiği geldi. Cep telefonu ile, fotoğraf makinaları ile sayısız ve hoyratça basılan deklanşörler. Bir çılgınlıktır geldi, gidiyor.  Digital çağ öncesinde çekilen fotoğraf sayısı ile şimdiki arasında epeyce bir fark var. Geleceğe belge aktarımın ivmesi oldukça yükseldi. Fotoğrafta çeşitlilik, farklıyı arama denemeleri [...]]]>

Canon reklam filmi muhteşem olmuş…

İzlerken aklıma eskiye nazaran gün geçtikçe ne kadar çok fotoğraf çekildiği geldi. Cep telefonu ile, fotoğraf makinaları ile sayısız ve hoyratça basılan deklanşörler. Bir çılgınlıktır geldi, gidiyor.  Digital çağ öncesinde çekilen fotoğraf sayısı ile şimdiki arasında epeyce bir fark var. Geleceğe belge aktarımın ivmesi oldukça yükseldi. Fotoğrafta çeşitlilik, farklıyı arama denemeleri arttı. Daha bir sürü katkıları oldu bu digital çağın…

Artık hemen hemen herkesin evinde bir fotoğraf makinası var. Artık İstiklal caddesinde her 3 ya da 4 kişiden birinin boynunda fotoğraf makinesi görülüyor. Sanki yeni moda olmuş bir kolye gibi.. Ayrıca cebinde fotoğraf çekemeyen cep telefonu olan var mıdır? Pek sanmıyorum…

Peki hal bu durumdayken her çekilen kare fotoğraf mıdır?

Bu da ilerleyen günlerde yazacağım konunun başlığı olsun…

Yollara yeniden düşme vaktidir…

Yakında yayınlarım burada dostumla beraber en keyifli karelerimi…

Hani doğa ile başbaşa kaldığında içindeki çocuk şımarır ya, işte Ernest Hemingway’de böyle bir anda basıvermiş tekmeyi tenekeye…

Nasıl da hoşuma gitti. Kendimi daha bir yakın hissettim Hemingway’e bu fotoğrafı görünce…

Ernest Hemingway hakkında bilgi için; ( http://tr.wikipedia.org/wiki/Ernest_Hemingway )

Çalışayım bolca…

Ne de olsa Dünya zor durumda…

Kurtaracam seni sevgili Dünya, ama önce şu çaydan bir yudum daha alayım…

Carlo Raingini